یک خودآزردن ساختاری !..

 

باید از حضور آقایون محترم سوال بشه که..چرا دوست دارن همه چیزو پیچیده و مرموز و هیچکاکیش کنند...؟؟

چرا ساده و راحت و بی مقدمه اعتراف نمی کنند که..." عزیزم ببخشید..عذرمیخوام..دیروز اشتباه فکر کردم.." ؟؟

یا چرا بدون راههای غیرمستقیم ..پیچ در پیچ و کوهستانی و مالرو...در صراطی هموار و مستقیم و در کمال روراستی  حرف دلشان را به زیان نمی آورند که:..."عزیزم..دوستت دارم..." ؟؟

حتما باید بعد از اثبات اشتباه..بروند و برای رد گم کردن ،چندتا میخ و چکش بردارند و تق تق بکوبند به دیوار  و قابی که مدتهاست گوشه اتاق خاک خورده را با دقت و ظرافت عجیبی نصب کنند تا بفهمانند که..."خب ببخشید دیگه...دیروز اشتباه فکرکردم... "..؟؟

یا...آیه نازل شده که برای بروز دادن احساس و عشق شان...بلند شوند بروند و کلی بگردند و بالاخره پیدا کنند و با صرف هزینه ای گزاف و خنده دار !..برایش بخرند میوه نوبرانه ای را که میدانند خیلی دوست دارد  تا میوه های خوش خط و خال  بجایشان لب به سخن بگشایند که  .."..منو ببین...حالا فهمیدی که دوستت دارم " ...؟؟ ...

آقایان گرامی...بنظرتان راه های ساده ..و صدالبته قشنگتر و موثرتری وجود ندارد ..که همانا هزینه کردن از خود باشد..بی واسطه و سفسطه ؟؟

چندبار با خود تکرار کنید...یا خواستید چند صفحه از روش بنویسید :

"..ببخشید اشتباه کردم.."

"عزیزم..دوستت دارم.."

 


/ 3 نظر / 14 بازدید
دل آرام

صد البته که شما با تجربه تر از من هستید اما انگار از زبان من سخن میگفتید. ظاهرا آقایون سیستمشون مثل همه با اندکی تفاوت... اونوقت میگن ما خانمها عجیب و غریبیم... [گل]

عاطفه

«آموزش ندیدن» که عذرخواهی هم جزئی از زندگیه !

ساره

حق با شماست مامانگارجان رک گویی صدالبته بهتر از هرچیزیه ! نکنه از غرورشونه؟![کلافه]