مانده تا برف زمین آب شود...

سهراب :

مانده تا برف زمین آب شود
مانده تا بسته شود این همه نیلوفر وارونه چتر 

ناتمام است درخت‌
زیر برف است تمنای شنا کردن کاغذ در باد 
و فروغ تر چشم حشرات
و طلوع سر غوک از افق درک حیات‌

مانده تا سینی ما پر شود از صحبت سنبوسه و عید 

در هوایی که نه افزایش یک ساقه طنینی دارد
و نه آواز پری می رسد از روزن منظومه برف

تشنه زمزمه ام‌
مانده تا مرغ سرچینه هذیانی اسفند صدا بردارد 
پس چه باید بکنم
من که در لخت ترین موسم بی چهچه سال 
تشنه زمزمه ام؟

بهتر آن است که برخیزم
رنگ را بردارم
روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشم...

 

 

 

 

 

پ.ن :

دیروز با دوستان و همکاران قدیمی.. حدود 10 نفر خانم با سنین بین 45 تا 50 که هر یکی دوماه یکبار گردهم می آییم و گپ و گفت و فضایی و نشاطی و شامی...جمع بودیم..همه شاغل و اکثرا در رده مدیران و صاحبان شرکت ولی غیر از سه مورد بقیه یا ازدواج نکرده و یا جدا شده و یا بدلایلی تنها زندگی میکنند !...
...هرکدام از خود می گفتند....زیباترین بخش آن مربوط بود به دلمشغولی ها و برنامه های متفرق و جانبی از کلاس موسیقی گرفته تا ورزش و کوه و کلاسهای خودشناسی و دوره های طب سنتی تا سفر به قونیه و مولانا و.....بود که نشان میداد هیچگاه تنهایی نمیتواند اراده زندگی را در انسان مغلوب کند...بلکه حتی فراغت از حاشیه ها...میتواند ارتباطات او را گسترده تر..عمق نیاز و احساس و علایقش را بارزتر و پای حرکت را تندتر کند ! .........آنها توانسته بودند بقول سهراب روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشند...



/ 7 نظر / 19 بازدید
ساره

روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشیم و دیگر هیچ----------------------- [رویا]

ساره

نمیدونم چرا همیشه از سالهای تنهایی میترسیم فکرکنم عالمی داره براخودش[قلب]

دل آرام

پس چقدر خوشبخت هستن... ایشالا همیشه جمعتون جمع باشه.

میتینگ انلاین

چقدر خوب حق با شماست من هم باید بکشم راستی یک آن حس کردم سهراب کله ی یک قورباغه را در افق نگاهش به طلوع دیده باشد که یرایش زبان در آورده و نیشم باز شد. به روزم بانو.

مجید

درود . نوشتم که بدانید می خوانمتان ، همچنان . شاد باشد و ماندگار اهالی نسل بی شماره ! بدرود .

ویرگول

تصویر کار خودتونه؟ چقد خوب کار شده!؛؛)

نیمه جدی

معلوم میشه دوستانتون هم شبیه خودتونن. پر از انرژی مثبت و شور زندگی . جمعهاتون بی تفریق مریم جانم..